Co dalej z ulgami ustawowymi ?

Ustawa  o publicznym transporcie zbiorowym  w dotychczasowym kształcie miała wprowadzić gminne, powiatowe i wojewódzkie (oraz ich związków) przewozy o charakterze użyteczności publicznej i zakładała, że ulgi ustawowe będą zwracane tylko przewoźnikom ze statusem operatora linii użyteczności publicznej.

Pomimo pięcioletniego vacatio legis przeważająca część gmin i niemal połowa powiatów nie przygotowała się do wprowadzenia ustawy z dniem 1 stycznia 2017r. Nieliczne tylko przygotowały plany transportowe i ogłosiły zamiar wyboru operatora(ów) na swoim terenie.

W wyniku nieprzygotowania samorządów nie byłoby operatorów uprawnionych do refundacji ulg, przez co dostęp do ulg ustawowych byłby bardzo ograniczony. Z tego względu Sejm już raz przesunął wejście w życie ustawy o publicznym transporcie zbiorowym z 1 stycznia 2017 na 1 stycznia 2018.

 

Nowelizacja ustawy o publicznym transporcie zbiorowym

Wygląda na to, że ustawa zostanie znowelizowana przed wejściem w życie. Dziś (poniedziałek 5 grudnia 2016) zaczyna pracę zespół powołany przez Andrzeja Adamczyka – ministra infrastruktury i budownictwa, który ma za zadanie opracować projekt zmiany ustawy o publicznym transporcie zbiorowym. Powołany zespół  składa się z następujących osób reprezentujących podmioty zainteresowane organizacją transportu publicznego:

  • Zdzisław Szczerbaciuk – PIGTSiS,
  • Adam Karolak – Izba Gospodarcza Komunikacji Miejskiej,
  • Dariusz Tarnawski – Ogólnopolskie Stowarzyszenie Przewoźników Osobowych,
  • Stanisław Olszak – Stowarzyszenie Prywatnego Transportu Samochodowego „BUS”
  • Piotr Mikiel – ZMPD
  • Tomasz Lewandowski – Związek Województw RP
  • Grzegorz Kubalski – Związek Powiatów Polskich
  • Michał Wolański – Związek Miast Polskich
  • Jacek Brygman – Związek Gmin Wiejskich RP

Projekt zmian do ustawy można pobrać ze stron PIGTIS

http://www.pigtsis.pl/content/files/15/public/2626_001.pdf

 

Główne elementy projektu nowelizacji to:

  1. Organizator publicznego transportu zbiorowego może dokonać wyboru operatora wyłącznie w sytuacji kiedy zostanie wykazane na podstawie badania potoków pasażerskich, że potrzeby przewozowe nie są wystarczająco zaspokajane i należy uruchomić przewozy o charakterze użyteczności publicznej. Oznacza to, że przewozy publicznego transportu zbiorowego po 1 stycznia 2018 r. obywałyby się tylko tam, gdzie przewoźnicy nie dadzą rady zorganizować transportu na zasadach czysto komercyjnych.
  2. Nowe linie komunikacji regularnej będą mogły być tworzone jeśli po przeprowadzonej analizie będzie wynikało, że projektowana regularna linia komunikacyjna nie będzie zagrożeniem ekonomicznym lub organizacyjnym dla którejkolwiek z już istniejących regularnych linii komunikacyjnych. Aby nie tworzyć monopoli powyższa zasada nie będzie dotyczyła sytuacji, w której dotychczasowe linie są obsługiwane tylko przez jednego przewoźnika lub przez jedną grupę przewoźników.
  3. Dopuszcza się zamieszczanie w rozkładzie jazdy przystanków komunikacyjnych i dworców niewyznaczonych przez organizatora, o ile zapewnione jest bezpieczne wsiadanie i wysiadanie pasażerów. Projekt ma dopuszczać wysiadanie pasażerów na ich prośbę poza przystankami określonymi w rozkładzie jazdy. Taki zapis z pewnością utrudni powstawanie centrów przesiadkowych i kumulację ruchu – jest ewidentnym ukłonem dla małych firm, których busy i małe autobusy  mogłyby zatrzymywać się wszędzie.
  4. Zwrot ulg ustawowych ma przysługiwać nie tylko operatorom, ale wszystkim przewoźnikom. Warunkiem jest używanie przez nich kas fiskalnych umożliwiających określenie kwoty dopłat w podziale na poszczególne kategorie ulg ustawowych. Kwotę dopłaty ma stanowić różnica pomiędzy wartością sprzedaży biletów obliczoną według cen nieuwzględniających ustawowych ulg, a wartością sprzedaży tych biletów w cenach uwzględniających te ulgi.

 

Kontrowersyjne są propozycje, aby ulgę ustawową w 80% finansował skarb państwa a w 20% samorządy – byłoby to kolejne przerzucenie części zobowiązań państwa na samorządy.  Nie do końca zrozumiały jest też cel przepisów, aby w 2018 roku operatorom publicznego transportu zbiorowego przyznawać rekompensatę z tytułu utraconych przychodów w związku ze stosowaniem ustawowych uprawnień do ulgowych przejazdów w publicznym transporcie zbiorowym w postaci dotacji na zasadach pomocy de minimis, czyli ograniczonych do równowartości 200.000 EUR w ciągu trzech lat. Być może intencją jest ograniczenie stosowania przepisów o publicznym transporcie zbiorowym do komunikacji miejskiej gdzie państwo nie dopłaca do biletów ulgowych.

Podsumowując, z projektu ustawy wynika, że ministerstwo zmierza w kierunku jak najszerszego stosowania ulg ustawowych w przewozach lokalnych i regionalnych, co jest dobre zwłaszcza dla małych przewoźników. Projekt nowelizacji wygląda na ukierunkowany w stronę małych firm przewozowych, zwykle z kapitałem polskim.  Założenia projektu nie zaszkodzą bardzo dużym firmom transportowym, ale też nie zmienią wiele w ich organizacji. Nowelizacja ustawy może jednak utrwalać istniejącą tendencję, gdzie maleje rola niedoinwestowanych przewozów autobusowych.

Dobrą wiadomością dla pasażerów jest to, że będą dalej mogli korzystać z ulg ustawowych w transporcie.

Co z ulgami ustawowymi

Post Author: Redakcja

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*